سنقورجه « 1 » را با هزار « 2 » سوار آهن‌پوش بر سر ايشان فرستاده شد « 3 » تا بشبيخون رفته و مجموع را گرفته و غارت كرده و بند بر « 4 » نهاده بدين جانب آرد بدان سبب اين حكم نفاذ يافت تا امرا و لشكريان كه در ان حدود « 5 » و حوالى مىنشينند بجار او حاضر شده در مدد و معاونت افزايند و باتفاق بر سر اضداد و مخالفان رفته « 6 » هركس را كه « * 7 » قلع و قمع و اهلاك توانند كرد بجاى آرند و باقى را دستگير كرده در صحبت سيف الدين سنقورجه « 8 » و جماعت لشكريان بدينجانب « 9 » فرستند « 10 » تا بمجازات سيأت « 11 » افعال « 12 » و قبايح اعمال « 13 » خود رسند هيچ آفريده در ميان نيايد فصل پنجم در دفع مفسدان و حراميان دو نوع نوع اول چون نمودند كه جمعى از مخالفان كه از معارك مقارعه و مقاتلهء عساكر منصورهء ما روى بانهزام نهاده‌اند و « * 7 »

--> ( 1 ) - آ ت : سنقرجه ، ب : سنقورجه ، پ : سقور ؟ ؟ ؟ . ( 2 ) پ ج : بانصد . ( 3 ) ب : حذف شده . ( 4 ) - آ ب پ ت ج : حذف شده . ( 5 ) ب : نواحى . ( 6 ) پ : روند . ( * 7 - * 7 ) ث : از - كه قلع - تا - نهاده اند و - حذف شده ( دو صفحه ازين نسخه افتاده ) . ( 8 ) - آ ت ج : سنقرجه ، ب : ؟ ؟ ؟ ، پ : سنقروجه . ( 9 ) ت : حذف شده . ( 10 ) - پ : فرستد . ( 11 ) - ت : اسباب ، ج : سئيّآت . ( 12 ) - آ ب ت : اعمال ، پ : حذف شده . ( 13 ) - آ ب پ : افعال ، ت : احوال .